Internet na Wsi

 

Program e-VITA prowadzony był w latach 2004 – 2011. Miał na celu wsparcie wykorzystania technologii informacyjnych w rozwoju wsi i małych miast. Partnerami w programie byli Polsko-Amerykańska Fundacja Wolności, Fundacja Wspomagania Wsi i Cisco Systems Poland (2004-2006). Realizatorką była Fundacja Wspomagania Wsi.

Krok po kroku

» do druku

Przykłady

Spotkania informacyjno-szkoleniowe w gminach w ramach e-VITA II

Spotkania informacyjno-szkoleniowe odbyły się w trzynastu gminach na przełomie czerwca i lipca 2006 roku. Były one skierowane do różnych grup: młodzieży; pracowników organizacji pozarządowych, sołtysów, radnych, nauczycieli, przedsiębiorców i rolników. Łącznie w 21. spotkaniach wzięło udział 400 osób.

 

Spotkania miały na celu prezentację założeń drugiej edycji programu e‑VITA oraz przedyskutowanie z mieszkańcami gmin wdrażanych projektów.

 

 

W trakcie spotkań skupiono się przede wszystkim na zidentyfikowaniu i opisaniu problemów lokalnych społeczności oraz na znalezieniu sposobów ich rozwiązania przy wykorzystaniu nowych technologii.

W gminach mających za sobą udział w pierwszej edycji programu e-VITA większy nacisk kładziono na wsparcie dla konkretnych projektów związanych z wykorzystaniem IT na wsi. W „nowych” gminach więcej czasu poświęcono na dostarczenie informacji o samym programie oraz na stworzenie listy lokalnych problemów i znalezienie sposobów ich rozwiązania przy wykorzystaniu IT.

Okazało się, że e-VITA II w „nowych” gminach postrzegana była jako program poświęcony rozbudowie infrastruktury teleinformatycznej. W trakcie spotkań opinia ta uległa zmianie. Mieszkańcy zauważyli, że dzięki IT można rozwiązywać problemy trapiące ich społeczności.

 

Trafnie rzecz ujął jeden z mieszkańców Dobrcza, mówiąc:

 

- Czytałem o tym programie w Internecie, ale jakoś nie wydał mi się interesujący, Myślałem, że to gmina powinna się zająć informatyzacją. Ale rzeczywiście, chodzi nie tylko o to, żeby był dostęp do Internetu, ale przede wszystkim o to, żeby Internet realnie ułatwił życie mieszkańcom wsi, no a z mojej perspektywy przede wszystkim, by pozwolił rozszerzyć działalność firmy.

 

 

Młodzi mieszkańcy gmin wskazali na następujące problemy obecne w ich społecznościach:

  • bariery przestrzenne - zły stan dróg, słabo rozwinięta lokalna sieć komunikacji autobusowej i związane z tym trudności w dostępie do instytucji oferujących dobra kultury: książki, filmy, muzykę oraz trudności z dojazdem do szkoły, na uczelnię czy na spotkanie grupy projektowej;

  • niewystarczającą sieć kontaktów - brak znajomości instytucji np. organizacji pozarządowych zajmujących się młodzieżą, słabą integrację młodzieży, brak miejsc spotkań, nudę;

  • brak perspektyw - brak pracy, słaby przepływ informacji, problemy z wysyłaniem prac zaliczeniowych i sprawdzaniem informacji na stronach internetowych uczelni.

Dobrze ilustrują to słowa jednego z mieszkańców:
Nawet jak coś jest organizowane, to dowiadujemy się o tym po fakcie.

 

Osoby dorosłe mówiły o:

  • braku rynków zbytu na towary, sezonowych trudnościach w sprzedaży płodów rolnych, braku ludzi do pracy;

  • braku umiejętności obsługi komputera, korzystania z Internetu i pisania projektów, braku elektronicznego wewnętrznego obiegu dokumentów w urzędzie.

Po zidentyfikowaniu głównych problemów, mieszkańcy wspólnie z moderatorem zastanawiali się, jak można je rozwiązać. Bardzo często wskazywano na komputer i Internet jako narzędzia, które mogą przyczynić się do rozwiązania niektórych trudności.

Uczestnicy spotkań z własnej inicjatywy zgłaszali zapotrzebowanie na określone szkolenia komputerowe. Przedsiębiorcy pytali o szkolenia z budowy stron internetowych oraz grafiki, rolnicy o e-handel i szkolenia z podstawowej obsługi komputera i korzystania z Internetu.

We wszystkich gminach kontynuujących uczestnictwo w programie istniała potrzeba przedyskutowania projektów związanych z wykorzystaniem IT w rozwoju lokalnym.

 

Największe zapotrzebowanie dotyczyło wiedzy o pisaniu projektów, a w szczególności:

  • precyzyjnego stawiania celów;

  • prawidłowego definiowania grupy beneficjentów programu;

  • charakterystyki planowanych działań;

  • przewidywanych efektów oraz sposobów ich mierzenia.

Zwracano uwagę na możliwe zagrożenia dla powodzenia projektów i zastanawiano się nad tym, jak można im zapobiec.

Uczestnicy spotkań ocenili je, jako bardzo efektywne i korzystne.

Podczas trwania zajęć mieli okazję zastanowić się i przeanalizować rzeczywiste problemy dotykające ich społeczności oraz podjąć próbę ich rozwiązania.

 

Spotkania posłużyły realizacji następnych etapów programu, czyli dopasowania oferty programu do specyficznych potrzeb mieszkańców, a w szczególności przygotowania odpowiedniej oferty szkoleniowej i  strategii informatyzacji wsi.

2010-08-06