Internet na Wsi

 

Program e-VITA prowadzony był w latach 2004 – 2011. Miał na celu wsparcie wykorzystania technologii informacyjnych w rozwoju wsi i małych miast. Partnerami w programie byli Polsko-Amerykańska Fundacja Wolności, Fundacja Wspomagania Wsi i Cisco Systems Poland (2004-2006). Realizatorką była Fundacja Wspomagania Wsi.

Program e-VITA

» do druku

e-VITA II (2006-2008)

Dostęp do Internetu

Najważniejszym elementem budowy społeczeństwa informacyjnego jest zapewnienie powszechnego dostępu do Internetu. Ze względu na brak opłacalności komercyjni operatorzy nie wszędzie świadczą tę usługę. Często jedyną szansą dla mieszkańców terenów wiejskich na dostęp do Internetu jest wsparcie budowy sieci przez administrację publiczną lub instytucje niekomercyjne.

 

 

W ramach programu e-VITA II wybudowano niekomercyjne sieci komputerowe (NSK) w 11 gminach. Wielkość i zakres sieci został określony w strategiach informatyzacji opracowanych dla wszystkich gmin.

 

W 11 gminach powstały także Publiczne Punkty Dostępu Do Internetu (PPD), czyli miejsca, gdzie każdy mieszkaniec może za darmo skorzystać z komputera i zasobów światowej pajęczyny (Internetu). Pomysł utworzenia punktów dostępu do Internetu spotkał się z dużym zainteresowaniem mieszkańców. Zaproponowano dla nich nazwę:„NETka”, która miała zastąpić angielski odpowiednik - PIAP – Public Internet Access Point.

 

Trochę liczb

Partnerstwa, które zakwalifikowały się do drugiej edycji programu, otrzymały wsparcie finansowe (średnio 32 tys. zł na gminę). Zapewniono im szeroki zakres usług doradczych. W rezultacie powstały niekomercyjne sieci komputerowe, które swoim zasięgiem objęły 64 wsie i miasteczka. Na koniec 2007 roku 1100 mieszkańców korzystało z Internetu poprzez sieci wybudowane w ramach programu. Z łączy skorzystało również 50 gminnych instytucji. Liczba abonentów stale wzrasta.

 

 

W programie uczestniczyły gminy o zróżnicowanym poziomie dostępu do Internetu. W Zawadach dostępu praktycznie w ogóle nie było. W Dobrczu, Płużnicy i Cekcynie organizacje pozarządowe już od kilku lat rozwijały technologie komunikacyjno-informacyjne (ICT). Gmina Cekcyn uczestniczyła też w pierwszej edycji programu e-VITA. W większości przypadków w ramach programu powstały sieci obejmujące wszystkie lub prawie wszystkie gminne miejscowości. Dzięki nim mieszkańcy mogą korzystać z Internetu w podstawowym zakresie (256 kb/s, zablokowane połączenia P2P). Budowa sieci miała przede wszystkim za zadanie zainicjować informatyzację gmin i być zachętą do dalszego rozwoju ICT.

 

Jaka technologia?

W procesie budowy sieci została zastosowana technologia radiowa. Najczęściej wykorzystywano technologię WiMax, czyli fale radiowe w zakresie 5,0 do 5,5 GHz, korzystając z faktu, że jest to nielicencjonowany i bezpłatny zakres częstotliwości.

 


Tylko dla orłów - prace na wysokości ponad 20 metrów.

 

W przypadku dwóch gmin przy budowie szkieletu sieci zdecydowano się na wykorzystanie technologii Canopy.

 

Szkielet sieci radiowej łączy ze sobą punkty wyniesione w stosunku do terenu danej gminy. Najczęściej są to wieże kościołów, wysokie budynki lub kominy. Niejednokrotnie konieczna była budowa specjalnych masztów – szczególnie tam, gdzie nie było na czym zawiesić anten. Nowoczesne konstrukcje aluminiowe są bardzo lekkie i łatwe w montażu.

 

Dostęp dla użytkowników realizowany jest w technologii WiFi (2,4 GHz). Dzięki tej od lat rozwijanej technologii możliwe jest wykorzystanie stosunkowo tanich urządzeń abonenckich. Nie ma zatem problemów ani z urządzeniami abonenckimi, ani z późniejszym dzieleniem sygnału na kolejnych użytkowników (np. sieci lokalne w szkole).

 


Marek Kujawa -pełna koncentracja...

 

Osobnym problemem jest zapewnienie sieciom dostępu do szkieletu ogólnopolskiego. Najczęściej wykorzystywane są łącza udostępniane przez TP SA (np. DSL - Neostrada) lub POLPAK. Przy sieciach ponad 100 użytkowników zapewnienie wystarczającej prędkości przesyłu wymaga dostępu do sieci szkieletowej i łącza o minimalnej przepustowości 8 Mb/s. Ze względu na ograniczoną przepustowość NSK wprowadzano ograniczenia w dostępie do pasma, aby zapobiec sytuacji, w której jeden użytkownik blokuje pracę całej sieci.

 

Darmowy Internet. Tak, czy nie?

Większość samorządów budujących sieci komputerowe w ramach programu podjęło decyzję o bezpłatnym świadczeniu usługi dostępu do Internetu mieszkańcom w pierwszym okresie działania sieci. Szczególnym przypadkiem jest gmina Baranów Sandomierski, gdzie administrator wybrał opcję otwartego HotSpot’u dla swojej sieci (każda osoba przebywająca na terenie gminy z laptopem może podłączyć się bezpłatnie do sieci).

Bezpłatny Internet dla mieszkańców jest bardzo atrakcyjny. Samorządy ponoszą jednak koszty działania sieci. Dlatego część gmin bierze pod uwagę możliwość wprowadzenia niewysokich opłat. Klienci sieci wybudowanych przez organizacje pozarządowe w ramach e-VITY takie koszty ponoszą.

 


Marek Wilms przygotowuje antenę do instalacji.

 

Jednostki samorządu terytorialnego nie są jednak powołane do tego, żeby świadczyć usługi operatorów teleinformatycznych. Dlatego przekazanie w przyszłości zarządzania NSK wyspecjalizowanym instytucjom wydaje się nie do uniknięcia. Ważne jest jednak zrozumienie przez samorządy, że ich działania w zakresie tworzenia dostępu do Internetu nie powinny być konkurencją dla operatorów telekomunikacyjnych. Powinny jedynie wspierać tworzenie dostępu do Internetu tam, gdzie komercyjne firmy same tego nie zrobią.

Trzeba też pamiętać, że sieci radiowe nie dają takich możliwości przesyłu, jak np. ADSL.

 

Kto to zbuduje?

Głównym problemem, na jaki natrafili realizatorzy NSK był brak wystarczających zasobów ludzkich. Lepiej poradziły sobie te samorządy, które zleciły wykonanie sieci firmom informatycznym. W dwóch przypadkach sieci w całości były budowane siłami organizacji pozarządowych. Dla tych organizacji Internet stał się sposobem na dalsze funkcjonowanie.

 

Co dalej?

Udział w programie e-VITA przyczynił się do większego zainteresowania społeczności i samorządów wykorzystaniem technologii informacyjnych. Gminy planują dalszy rozwój sieci teleinformatycznych oraz wprowadzenie nowych usług (np. VoIP lub CATV). Plany rozwoju mają też organizacje pozarządowe.

W trakcie prac doradczych rozpoczęto tworzenie koncepcji sieci ponadgminnych (klastrów), jako naturalnego rozwinięcia dotychczasowych działań. Struktury o szerszym zasięgu są planowane wokół gmin Cekcyn, Dobrcz, Bodzanów (klaster Płock), Stoszowice, Białogard. Samorząd Baranowa Sandomierskiego podjął decyzję o udziale w projekcie budowy wojewódzkiej sieci szkieletowej.

Dalszy rozwój sieci możliwy będzie tylko przy wsparciu finansowania ze środków unijnych, w tym w ramach Regionalnych Programów Operacyjnych (RPO) na lata 2007-2013.

***

Budowa sieci teleinformatycznej w Stoszowicach - Fotorelacja z budowy sieci teleinformatycznej w Stoszowicach.

2008-12-27